Texter av Dorat

Några utvalda texter

Främst på grekiska, men även på latin

Oöversatta grekiska texter är endast flyktigt korrekturlästa och bör tas cum grano salis.

Numren inom hakparenteser hänvisar till den omfattande inventarie Catherine Magnien-Simonin sammanställt[1]. Se även vidstående bibliografi.

Plautus - Lambin

LukianosA A) Lukianos, ca 120 - ca 180, grekiskspråkig författare från Samosata. Luciani Samosatensis opera, quae quidem extant, omnia: a Graeco sermone in Latinum conversa : nunc postremum multo diligentius & melius quam ante, ad Graecum exemplar correcta & emendata,[2] Paris, 1546. [2-1546]

Λουκιανοῦ εἰς τὴν ἐαυτοῦ βίβλον.

Språkval

Λουκιανοῦ εἰς τὴν ἐαυτοῦ βίβλον

Λουκιανὸϛ τάδ' ἔγραψε, παλαιαά τε μωρὰ τε εἰδὼς,
 μωρὰ γὰρ ἀνθρώποις καὶ τὰ δοκοῦντα σοφά.
οὐδὲν ἐν ἀνθρώποισι διακριδόν ἐστι νόημα,
 ἀλλ' ὅ σὺ θαυμάζεις, τοῦθ' ἑτέροισι γέλως.

Lucianus de suo libro

Lucius haec scripsit, qui stultaque priscaque norat
 Stulta quidem vulgo credita, docta tamen.
Eximus non est sensus mortalibus ullus,
 Sed quod tute probas, ridiculum est aliis.

Io. Aurato interprete.

LykofronB B) Lykofron, fl. 300 f.Kr., grekisk grammatiker och diktare. - Dorat, Jean, Λυκόφρονος τοῦ Χαλκιδέως Ἀλεξάνδρα, τὸ σκοτεινὸν ποίημα / Lycophronis Chalcidensis Alexandra, obscurum poema,[3] Paris, 1547. [4-1547]

Οὔκ ἄν ἐν ἡμετέροισι πολυγναμπτοὶς λαβυρίνθοις ... (Οὔκ ἄν ἐν ἡμετέροισι πολυγναμπτοὶς λαβυρίνθοις ... med otaliga marginalanteckningar), s. 2.

Ὡς ἀπὸ τῆς βίβλου Λυκόφρονος

Οὔκ ἄν ἐν ἡμετέροισι πολυγναμπτοὶς λαβυρίνθοις
 ῥηϊδίως προμόλοις φάος, αἴκε τύχῃς·
τοίους γὰρ πριαμὶς Κασσάνδρη φοίβασε μύθους,
 ἄγγελος οὓς βαλλεῖ ἔφρασε λοξοτρόχις.
εἰδέ σε φίλατο Καλλιόπη, λάβε μὲν ἐς χέρας. ἤν δέ
 νῆϊς ἔφυς μουσέων. χερσὶ βαρος φορέεις.

Sålunda om Lykofrons bok

Översättning följer ...

Φεῦ τὶς ἀνὴρ ποτὲ ταῦτα σιβυλλιάων ἀγόρουσεν ... (Φεῦ τὶς ἀνὴρ ποτὲ ταῦτα σιβυλλιάων ἀγόρουσεν ... med otaliga marginalanteckningar), s. 2.

Εἰς τὸ αὐτό

Φεῦ τὶς ἀνὴρ ποτὲ ταῦτα σιβυλλιάων ἀγόρουσεν
 ἔκπαγλος, ὡς θείης ἔμπλεος ἦν σοφίης;
ἦῤ ἐτεὸν τὸ Πλάτωνος ἔπος γε μάλ' εἵνεκα τούτου,
 ἔνθεον ὃς μανίην εἶπε τὰ μουσοπόλων·
οὐ γὰρ Ἀλεξανδρα ζώω σάπερ εἶπεν ὰν ἄλλως
 μαινομένη, φρονέων ἢ φάτο νῦν Λυκόφρων·

Ἰώαννου Αὐρατοῦ.

Om densamma

Översättning följer ...

Jean Dorat.

Du Bellay, Joachim,C C) Joachim Du Bellay, 1522-1600, fransk renässanspoet. Läs om hans liv och verk här intill. Défense et illustration de la langue française,[4] Paris, 1549. [7-1549]

Défense et illustration de la langue française.

Fransk översättning av Charles-Augustin Sainte-BeuveD D) Charles-Augustin Sainte-Beuve, 1804-1869, fransk politiker, skald och litteratur­kritiker samt ledamot av Franska akademien och senator. i Nouveaux lundis. Tôme. 13,[5] Paris, 1883-1886.

Språkval

Ἰωάνης Ἀυρατὸς εἰς χελτικῆς γλώσσης Ἀπολογίαν

Εἷς οἰωνός ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης,
 εἶπεν ὁμηρείων εὐεπίη χαρίτων.
Ἓν δὲ κλέος μέγ' ἄριστον ἀμύνεσθαι περὶ γλώττης
 τῆς πατρίης, κᾀγὼ φημὶ παρῳδιάων.
Βελλάϊ', ὡς γοῦν σεῦ πρόγοναι φιλοπάτριδες ἄνδρες
 ἤκουσαν, πατρίης γῆς πέρι μαρνάμενοι,
οὕτως καὶ πατρίης σὺ συνηγορέων περὶ γλώττης,
 κλῃδόν' ἀεὶ σχήσεις, ὡς φιλόπατρις ἀνήρ.

Jean Dorat till Det franska språkets försvar

Den bästa utmärkelsen är, att försvara fosterlandet, har de homeriska gracernas vältalighet sagt. Och den allra största äran är, att försvara fosterlandets tungomål, säger så jag parodierande. Bellay, eftersom de fosterlandsälskande förfäderna, som försvarat fosterlandets mark, hört dig, skall därför även du, som pläderar fädernas tungomål, alltid ha ett rykte, som en fosterlandsälskande man.

Pierre de RonsardE E) Pierre de Ronsard, 1524-1585, den mest betydande franske renässans­poeten. Les quatre premiers livre des Odes de Pierre de Ronsard, Vandomois. Ensemble son Bocage.,[6] Paris, 1550. [9-1550]

Σῶς ὁ Τέρπανδρος.F F) Terpandros, fl. 700-650 f.Kr., poet och musiker från Lesbos.

Σῶς ὁ Τέρπανδρος

Πέτρος ὁ Ῥώνσαρδός μοι ἐναίσιμον οὔνομα κεῖται,
 Σῶς καὶ ὁ Τέρπανδρος, τερψίβροτός τε χώλυς.

Ιω. Αυρατοῦ.

Din Terpandros

Översättning följer ...

J. Dorat.

Ἰωάννου Αὐρατοῦ εἰς Πέτρον Ῥώνσαρδον s. 166r.

Ἰωάννου Αὐρατοῦ εἰς Πέτρον Ῥώνσαρδον

Ὁ πρὶν ἀμίμητος πεφατισμένος, ὁ πρὶν ἐφικτὸς
 οὐδενὶ μηδ' ὀλίγον Πίνδαρος ὑψιβόης
Εὕρατο μιμητὴν ὁ μέγας μέγαν, εὕραθ' ἱκόντα
 Ἧς μεγαληγιρίης πεῖρασ' ἐπ' ἀκρότατον
Πέτρον Ῥώνσαρδον, ὃς εὐμενὲς αἷμα λελογχὼς
 Γεννάδα πὰρ Κέλτοις πρῶτος ἔχρουσε λύρην.
Οὐκ ἂρ ἀμίμητος γ' ἔτι Πίνδαρος, ἀντὶ δ' ἐκείνου
 Ἔσσετ' ἀμιμήτη Βινδοκίνη κιθάρη.

Ιω. Αυρατοῦ.

Jean Dorat till Pierre Ronsard

Översättning följer ...

J. Dorat.

Marc Antoine MuretG G) Marc Antoine Muret, 1526-1585, fransk humanist. M. A. Mureti Juvenilia. Elenchum sequens pagella continet Parisiis. Ex officina Viduae Mauricii a Porta in clauso Brunello, ad D. Claudii insigne,[7] Paris, 1553. [13-1552]

Ioannis Aurati In M. Antonii Mureti Juvenilia s. 3.

Ioannis Aurati in M. Antonii Mureti Iuvenilia

Tarn bona posse putas cuiquam iuvenilia credi
 Carmina, digna viro, digna, Murete, sene?
Quae tibi tam tenuis limae solertia rasit,
 Quam quod Praxiteles ungue polivit ebur.
Ipse suum titulum nimia liber arte refutat,
 Auctorisque annos inficiatur opus.
Tu licet affirmes, licet omnia numina iures,
 Contra te facit ars ingeniumque tuum.
Deme igitur titulum libro, vel deme nitorem:
 Aetatem nitidus debet habere liber.

Jean Dorat till M. Antoine Murets Juvenilia

Översättning följer ...

Ronsard, Pierre de, Les Amours de P. de Ronsard Vandomoys. Ensemble le cinquiesme de ses Odes,[8] Paris, 1552. [14-1552]

Τέρπανδρος ... s. 1.

Τέρπανδρος πρὶν ἔτερπ' ἄνδρας μόνον, ἀλλὰ γυναῖκας
 Νῦν τέρπει· νῦν ἄρ τερπογυνὴς ἔσεται.

Αυρατοῦ.

Terpson gladdde förut endast män, men nu han kvinnor gläder, alltså blir han nu Terpdotter.

Dorat.

Le dixiesme livre d’Amadis de Gaule ... Traduit nouvellement d’Hespagnol en Françoys,[9] Paris, 1552. [15-1552]

Εἰς Μάργαριν τῆς Φραγκίας.H H) Margareta av Frankrike, 1523–1574, hertiginna av Savojen och erhöll av sin bror Henrik II av Frankrike titeln hertiginna av Berry.

Εἰς Μάργαριν τῆς Φραγκίας

Παρθένον ὣς ἀδμῆτ' ἀδμήτων παρθενικάων
 Μαῤγαρί σε ζηλοῦν ἔσλοτρον ἧν σοφίην·
Ἀλλά σοι ἡ πρόφασις προσεχεστέρη ἐστὶ καὶ ἄλλη
 Τῆς πρὸς διογενεῖς πιερίδας φιλίης.
Ἐκ Διὸς αἱ μοῦ σαί τε, καὶ ἐκ Διὸς βασιλῆες,
 Ὣν σὺ γένος θείας πρὸς πατρὸς ἐξεμάνης.

Ιωάννου Αὐρατοῦ.

Till Margareta av Frankrike

Översättning följer ...

Jean Dorat.

Niccolò MachiavelliI I) Niccolò Machiavelli, 1469-1527, florentinsk författare, filosof, historiker och politiker. Le Prince de Nicolas Machiavelle, ... traduit d'italien en françois par Guillaume Cappel,[10]J J) Guillaume Cappel, sieur de Pugny, 1530-1586. fransk läkare och den förste att översätta Machiavellis Fursten till franska. Paris, 1553. [17-1553]

Εἰς τὴν Μαχιαυέλλου ἄρχοντος παιδείαν.

Εἰς τὴν Μαχιαυέλλου ἄρχοντος παιδείαν

Πλεῖστάτε καὶ κάλλιστα γράφον σοφοὶ, ἠδὲ σοφισταὶ
 Ἀρχαιοὶ, περὶ τῆς ἡγεμόνων ἀρετῆς·
Ἀλλὰ τΐ Νικόκλει, Κύρῳτε, καὶ Ἡγεσιλάῳ
 Πρὸς οὖτ' ἡμετέρους σκηπτοφόρους βασιλεῖς;
Ὡς λόγος, ἡμέρῃ ἄκκῃ ἄρηρε δΐαιαιτα καὶ ἄλλη·
 Ἄλλος νῦν ὁ λεὸς, καὶ βασιλεῖς ἕτεροι.
Οἵους δὴ Μαχιάυελλος παίδευσ' Ἰταλιστὶ
 Πρὶν μὲν, ἀτὰρ νῦν αὖ κελτικῇ εὐστομίῃ.
Εἰδ' ἄρχων χρυσῆς γενέης κρόνος ἀγκυλόμητις
 Ἔσκε, σιδηρείης ποῖοςἂν ἀρχὸς ἔοι;

Ιω. Αὐρατοῦ.

Till Machiavellis furstespegel

Översättning följer ...

J. Dorat.

Olivier de MagnyK K) Olivier de Magny, 1529-1561, fransk poet. Les amours d'Olivier de Magny Quercinois, et quelques Odes de luy. Ensemble, un recueil d'aucunes oeuvres de Monsieur Salel, Abbé de Saint Chéron, non encore veuës,[11] Paris, 1553. [18-1553]

Εἰς Καστιάνειραν ὈλιβαρίουL L) Hom. Il. 8.305: Kastianeira, den skönaste mö, som gudinnorna fager. i Lagerflöfs översättning. s. 3 — länken går till utgåvan 1878.

Εἰς Καστιάνειραν Ὀλιβαρίου

Εἴδει θηλυτέρας ὡς Καστιάνειρ' ἐκέκαστο,
 Τὼς ὁ ἀνὴρ αὐτῆς ἀνέρας εὐεπίῃ.

Ἰω. Αὐράτου.

Till Olivers Kastianeira

Såsom Kastianeira kvinnans skönhet hade överträffat, männen överträffar mannens egen vältalighet.

J. Dorat.

Pierre de Ronsard Les Amours de P. de Ronsard vandomois, nouvellement augmentées par lui, & commentées par Marc Antoine de Muret. Plus quelques Odes de L’auteur, non encor imprimées,[12] Paris, 1553. [19-1553]

Εἰς Κασσάνδραν Ῥονσάρδου ὑπὸ Μουρήτου ἑρμηνευθεῖσαν.

Εἰς Κασσάνδραν Ῥονσάρδου ὑπὸ Μουρήτου ἑρμηνευθεῖσαν

Κασσάνδρης ὑπ' ἔρωτι μανεὶς ἄμα πιερίδωντε
 Ῥόνσαρδος σοφὰ μὲν θέσπισεν, ἀλλ' ἀσαφῆ·
Νῦν οὺς λαχὼν Μούρητον ἐπάξιον ἑρμηνευτὴν,
 Καὶ σοφὰ θεσπίζει πάντα, καὶ οὐκ ἀσαφῆ·
Οὐ μὴν ἦν θέμις ἄλλον, ἀφερμηνεύε μεν εὖγε,
 Μάντιος, ἢ μάντϊν, μαντοσύνας, ἕτερον·

Ἰω. Αὐράτου.

Till Ronsards Kassandra med Murets tolkningar

Översättning följer ...

J. Dorat.

Louis BaezaM M) Luis Baeza, fl. 1555, spansk lärd. Numerandi doctrina, praeclara methodo exposita, in qua breviter continentur & exponuntur aperte ea, quae ex universa Arithmetica sunt ad usum potiora,[13] Paris, 1555. [22-1555]

Εἰς Ἀριθμητικὴν τοῦ Βαίζα & In Arithmeticam Baëzae — länkarna går till nyutgåvan 1556.

Språkval

Εἰς Ἀριθμητικὴν τοῦ Βαίζα

Ἐν Λαβυρινθείαισιν ἀληθείαις ποτ' ἀρίστη
 Ἦν Ἀριαδνείου ἡγεμονία μίτου,
Θησεὶς ἀμφοτέραις οὗ ἐφαπτόμενος θάμα χερσὶ
 Τῶν ἀπόρων δι' ὁδῶν εὐθυπόρησεν ἰών.
Ἐν δὲ πλάγαις ἐριθμῶν ἀναριθμήτυσι Βαέζας
 Ἰθυντῖραν ὁδῶν εὕρατο νῦν μέθοδον.

Ἰω. Αὐράτον.

In Arithmeticam Baëzae

In Labyrintheis erroribus optimus olim
 Dux Ariadnei staminis ordo fuit:
Theseus ambabus manibus quem saepe praehensans
 Iret iter recta certus inexplicitum.
Sic & in innumero numerorum errore Baëza
 Fila dedit, per quae dirigeretur iter.

Io. Aurati.

Pierre de Ronsard Hymne de Bacus par Pierre de Ronsard, avec la version latine de Iean Dorat,[14] Paris, 1555. [28-1555]

Ἐις ὺμνουσ Ῥωνσάρδου σαπφικά.

AnakreonN N) Anakreon från Teos, ca 582-ca485, grekisk lyrisk skald. - Rémi BelleauO O) Rémy Belleau, 1528-1577, fransk poet. Les odes d'Anacréon Teien, poète grec traduictes en François par Remy Belleau,[15] Paris, 1556. [29-1556]

Ρημιγίου Βελλακοίου Ἐπιτάφιον s. 154 — länken går till nyutgåvan 1578.

Ρημιγίου Βελλακοίου Επιτάφιον

Κυκνοιν ος διδύμοιν νέον ἀμπολέεσκες ἀοιδὰς,
 Κασταλίης ἀθόλῳ νάματι τεγγομένος.
Θρηικίου κελαδῶν πὰρ Στρυμόνι κρούματα κύκνου,
 Τοῖσι λίθοις τιμὴν πηκτίδι προσθεμένου.
Εἶτα δ' Ιδουμαίοιο μέλη κύκνοιο μελίζων,
 Ψυχῆς ἥδε θεοῦ σεμνοπρεπεῖς ὀάρους.
Νῦν ἄρα καὶ κύκνου μόρον ἔμμορες, ὅστις ἄμ' ἄμφω
 Μέλπεο τε θνήσκων, μελπόμενός τ' ἔθανες.

Ιω. Αὐράτος ποιητὴς Βασιλικός.

Översättning följer ...

J. Dorat kunglig poet.

Oronce FinéP P) Oronce Finé, 1494-1555, fransk matematiker, astronom och kartograf. Orontii Finaei, Delphinatis Regii Mathematicarum Profesoris, De rebus mathematicis, hactenus desideratis, Libri IIII,[16] Paris, 1556. [30-1556]

Εἰς Ὀρώντιον.

Εἰς Ὀρώντιον

Οὔρανον ἐς γῆν εἶλκες Ὀρώντιε, σοῖσι μαθηταῖς
 Ἄγχι παραστήσας ἄμφαδον ἄστρα βλέπειν.
Νῦν πάλιν αὐτὸς ἐσ ἄστρα καὶ οὐρανὸν ἀστερόεντα
 Γῆθεν ἀνειλκύσθης μοιριδίῃ δυνάμει.
Κἀυτὸς μὲν πάθες, ὧν ἧς ἄξιος, ἀλλὰ μαθηταὶ
 Σεῦ τείροντο πόθῳ, σῶντε μαθηματικῶν.
Ἄμφι δέ σοι μέγα πένθος ἀέξετο ἧμαρ ἐπ' ἧμαρ,
 Ὀυ δὲ τελευτή τις ἔσκεν ὀδυρομένοις.
Αὐτὰρ ὁ κηδεμόνων σοῦ ὁ πιστότατος καὶ ἄριστος
 ΜίζαλδοςQ Q) Antonio Mizauld, 1510-1578, fransk läkare och astrolog samt nära vän till Oronce. ταύτην εὗρε παρηγορίην.
Ὑστατίην βίβλον σοῦ ἀνέκδοτον εἰσέτ' ἐοῦσαν,
 Τὴν ἔτι κρυπτομὴνην παρθένον ὡς θαλάμῳ·
Ἣν σὺ πατὴρ ἐφίλεις σέο παιδῶν ἔξοχα πάαντων,
 Οἷα γέρων τις ἀνὴρ ὑιέα τηλύγετον.
Τὴν δὲ φίλος σοι ἕταιρος ἅπασι φίλοις σοι ἑταίροις
 Πένθεος ἀσβέστου ἄλκαρ ἔδωκεν ἔχειν.
Νῦν δ' ἡμεῖς σέο βίβλον Ὀρώντιε τήν δ' ἀγαπῶντες
 Ἀντί σου, ἦττον μὲν σ', ἀλλὰ ποθοῦμεν ὅμως.

Ἰω. Αὐράτου.

Till Oronce

Översättning följer ...

J. Dorat

Gonzalo Fernández de Oviedo y ValdésR R) Gonzalo Fernández de Oviedo y Valdés, 1478, död 1557, spansk historieskrivare. - Jean PoleurS S) Jean Poleur, fl. 1555, föga känd författare från Liege. L'histoire naturelle et generalle des Indes, isles et terre ferme de la grand mer Oceane,[17] Paris, 1555. [34-1557]

Εἰς στόλον Ἰνδοναύτων Ιὠ. Αὐράτος.

Εἰς στόλον Ἰνδοναύτων Ιὠ. Αὐράτος

Οὐκ ἄρα Χαλκιδεκῆς ἀνεμώλια πάντα Σιβύλλης
 Θέσφατα χρυσείης ἀμφὶ νέης γενέης,
Ἄλλος ὅτι στέλλων ἡρῶας ἐλεύσετ' Ιἄσων,
 Ἄλλος ὁ Τῖφυς ἄγων τὸν στόλον ἡμιθέων.
Ἡμίθεοι γὰρ ἐκεῖνοι ὁμῶς ναῦταί τε, κὰι ἀρχὸς
 Ναυτιλίης, νέον οἳ γῆς πέδον εἰ σέλασαν,
Ὠκεανοῦ περάσαντες ἀπείρατον εἰ σέτι λαῖτμα
 Οὐκ ἀπάνευθε θεοῦ γ' ἡγε μονῆος ὁδῶν.
Καὶ γὰρ ἰδὼν ὁ Θεὸς δέος οὐκέτι Χριστοῦ ἔχοντας
 Τοὺς νῦν Χριστιανοὺς, οἷς θεοῦ οὐ μέλεται,
Στεῦτο τὰ μὲν παιδὸς μυστήρια κόσμον ἐς ἄλλον
 Πέμπειν, τὸν δ' ἀσεβῆ τοῦτον ἀπολλύμεναι.
Χαίρετε νῦν μέγα νῆσοι, ἀνίσχει χ' ἥλιος ὔμμιν,
 Νῦν ῥα μάκαιρ' ὄντως νῆσοι ἔσεσθ' ἐπίκλην.
Καὶ νυ μάκαρ σὺ Κόλωμ' ὑπὲρ Αἰσονίδας καὶ Ὀδυσσεῖς
 Ἄλλους τε πτολίων κτίστορας ἀλλοδαπῶν.
Σεῦ γὰρ ἕκητι νέη νῦν γαῖα, νέον μένος ἀνδρῶν,
 Ἄλλ' ἄστρ', ἄλλο πόλου κλίμα θεὸν σέβεται.
Ἀντὶ δ' Ιἠσονίης νῆος τῆς πᾶσι μελούσης
 Πᾶσι μελέσθω νῆυς ἥδε καὶ εὐσεβέοι.

Översättning följer ...

Suidas - François Le FèvreT T) François Le Fèvre, -1569, Läkare och Docteur régent vid universitetet i Bourges samt översättare från grekiska till franska. Le secret et mystere des Juifz. Faisant le commancement du premier livre du recueil de Suidas, traduit du Grec en vulgaire par François le Fevre natif de Bourges en Berry,[18] Paris, 1557. [35-1557]

Ad Margaretam Franciae, Regis sororem, Io. Auratus. & Idem ad eandem graece.

Språkval

Ad Margaretam Franciae, Regis sororem, Io. Auratus

Has tibi Margaridas baccas, O Margari, legit
 Non sub Erythraeis hic Faber aequoribus.
Sed docti e Sudae gemmentigur gote gemmas
 Unde ubi fieret clara corona, dedit
Ille Faber levtas gemmas poliit tibi, tu nunc
 Lecta legas, lectas Margari, margaridas.

Idem ad eandem graece

Μάργαρον ἐξ Ἰνδῆς οὐχ ἔξελε τοῦτο θαλάσσης
 Σοὶ φάβρος, ἐκ Χοῦδα δ' ὑφιβαθοῦς πελάγους.
Μάργαρον ὃ στεφάνῳ σέο, Μάργαρι, σιγαλοέντι
 Εὖ ἐνεληλαμένον σοι μεγ' ἄγαλμ' ἔσεται.
Ἀλλὰ οὐ δαιδαλόγχειρα φάβρον τό, τε μάργαον αὐτου
 Θὲς τὸ μὲν ἀμφὶ κάρη, ἀμφὶ δὲ κηρὶ φάβρον.

Julius Caesar ScaligerU U) Julius Caesar Scaliger, 1484-1558, italiensk lärd samt officer och läkare. Julii Caesaris Scaligeri Exotericarum exercitationum liber quintus decimus, De Subtilitate, ad Hieronymum Cardanum. In extremo duo sunt indices : prior breviusculus, continens sententias nobiliores : alter opulentissimus, penè omnia complectens,[19] Paris, 1557. [37-1557]

Εἰς Σκαλανὸν.

Εἰς Σκαλανὸν

Ὁ Σκαλανὸς καὶ τῆς γλώσσης τῆς Ἑλλάδος Ἑλλὰς,
 Καὶ τῆς ῥωμαϊκῆς Ῥώμη ἅμ' αὐτοτάτη.
Ἰατρὸς σοφὸς ὁ Σκαλανὸς, σοφὸς ἀστρόλογός τε,
 Γραμματικός τε σοφὸς, καὶ σοφὸς ἱστορικός.
Ταῦτα μὲν οὕτως ἐστὶν ἅπαντ'· ἐπὶ πᾶσι δὲ τούτοις
 Ῥήτωρ, ποιητὴς, πάντα σοφὸς Σκαλανός.
Εἶς γοῦν ὁ Σκαλανὸς λειμῶνας ἐνείματο πάντας
 Μουσῶν, καὶ μουσῶν πάντα πέπωκε δρόσον.

Αὔρατος.

Till Scaliger

Översättning följer ...

Dorat.

Marc Claude de ButtetV V) Marc-Claude de Buttet, 1530-1586, savojansk poet och humanist. Le premier livre des vers de Marc Claude de Buttet Savoisien dedié à Tresillustre Princesse Marguerite de France Duchesse de Savoie et de Berri,[20] Paris, 1560. [41-1560]

Εἰς Βουττήτου Ἀμαλθείαν s. 76 — länken går till nyutgåvan 1561.

Språkval

Εἰς Βουττήτου Ἀμαλθείαν

Τοῦ σε μελίζεσθαι Βούττητ' ἔρον εἶς τόσον ἁγνὸν,
 Εἰς ὅσον ἦν ἥρας, συγγενέος τε διὸς,
Εὖθ' ἁπαλὰ φρονέων ἁπαλό φρονι δαίμονι δαίμων
 Νήϊδος ἐν κόλπῳ παῖς συνέπαιζε τροφοῦ,
Αἴτιον ἂν φαίηττς, ἀμαλθείης ὅτι νύμφη
 Πρὶν γάλα δοῦσα διὶ, καὶ σε γαλακτοτροφεῖ.

Ιω. Αὐρατοῦ.

In Butteti Amalthaeam

Quod tibi tam casti Buttete canuntur amores,
 Quam qui Iunonis, fratris erantque Iovis:
Donec adhuc simplex cum simplice numine numen
 Naïdos altricis luderet in gremio:
Credibile eat fieri, quod Amaltheae dedit olim
 Quae lac Nympha Iovi, nucn dat & illa tibi,

Io. Aurati.

Johannes StraceliusW W) Joannes Stracelius, fl. 1550, professor i grekiska vid Collège de France — Dorats företrädare. Varia in Io. Straceli Regij professoris epulum funebre postridie regalium seu Epiphaniae celebratum,[21] Paris, 1558.

Εἰς Ιωάννην Στραζέλιον s. 3.

Εἰς Ιωάννην Στραζέλιον

Πρῶτος Λευκτίηθε Δανήσιος Ἀτηίδα γλώσσην
 Ἐκ βασιλῆος ἔχον δῶρα δίδαξε νέους.
Στραζέλος δ' ἐπῒ τῷδε μαθητὴς τοῦ δ' ὑπὸ τοῦδε
 Τοῦ βασιλῆος ἔχειν ταυτὸ γέρας προκρίθη.
Ἄμφω ἄγαν ζηλωτοὶ, ὁ προκρίνας τε καὶ αὐτὸς
 Ὁ προκιθεὶς, ὁ κριτοῦ μὴ κείσιν ἐξαπατῶν.

Ι. Αὐράτου

Till Joannes Stracelius

Översättning följer ...

J. Dorat

HippocrateX X) Hippokrates, ca 460 - ca 370 f.Kr., läkekonstens fader. - François Le Fèvre Le medecin chirurgien d'Hipocrate le Grand,[22], Paris, 1560. [43-1560]

Ἰω, Ἀυράτου εἰς τὴν τοῦ κατ' ἰητρεῖον Ἱπποκράτους ἑρμήνειαν.

Ἰω, Ἀυράτου εἰς τὴν τοῦ κατ' ἰητρεῖον Ἱπποκράτους ἑρμήνειαν

Ἠπιόνης τῆς πρεσβυτάτης φοιβοῖο θυγατερῶν,
 Τῆς νοσερῶν μελέων χερσὶν ἐφαπτομένης
Ἱπποκράτης ἱκαὴν τοῖς χειρούργεισὶν ἔδωκε
 Τήν δε πανοπλίην γλώσσῃ ἐν ἀλλοδάπη.
Νῦν δ' ὁ Φάβρος πατρίης φωνῆς τὴν Ἑλλάδα λέξιν
 Εὖ μάλ' ἀμειψάμενος, καὶ τάδ' ἀμειωαδ' ὃπλα,
Οὐ κατὰ τὸν γλαυκόν γε ἑκατόμβοι ἐννεαβόιως,
 Αἰτὶ δὲ χρυσείν χρυσέα δοὺς ἕτερα.

Översättning följer ...

CiceroY Y) Marcus Tullius Cicero, 106-43, romersk retor, författare och politiker. - Marc-Antoine Muret M. Tullii Ciceronis Philippicae a M. Antonio Mureto ad optimum & vetustissimum exemplar tam multis locis emendatae, ut nunc primum editae videri querant. Eiusdem Mureti in easdem scholia ad Adrianum Turnebum,[23] Paris, 1562. [46-1562]/>

Τῷ λαμπροτάτῳ καὶ αἰδεσιμωτάτῳ ἀρχιερεῖ Ἰππολύτῳ Ἐστοεῖ, καρδινάει Φεῤῥαρίας, τῆς ἁγίας τοῦ Πέτρου καθέδρας παρὰ τοῖς κελτοῖς ἀποστόλῳ.

Τῷ λαμπροτάτῳ καὶ αἰδεσιμωτάτῳ ἀρχιερεῖ Ἰππολύτῳ Εστοεῖ, καρδινάει Φεῤῥαρίας, τῆς ἁγίας τοῦ Πέτρου καθέδρας παρὰ τοῖς κελτοῖς ἀποστόλῳ

Τίς νέος οὗτος ὁ φοῖβος, ὁ τὸν φοίβου νέον ἄλλον
 παῖδα κορωνίδην ἤπιον ἐκ τε τοκώς;
Οὐκ ὄφιν, ἀλλ' ὄφιός γ' ἐπιδαυρίου ὄσσε λαχόντα
 ἕλκε' ὕπουλα βλων δερκέμεν ὀξυτέρω.
Ὡς γὰρ ἀνήκεστα πρὶν ἰήσατο παιονίαισι
 χείρεσι Μούρητος φύματα μουσοπόλων,
Οὕτω νῦν Κικέρωνα τὸν Ἱππολύτοιο παθόντα
 ἐκ βιβλιοστρέβλων πηρομελῆ θάνατον,
Οὗτος ἀνεζώγρησ' Ἀσκλήπιος, ἔκλυτ' ἀναρθρῶν
 νεῦρα φιλιππείων, χερσὶ φιλιππολύτοις,
Σὴν χάριν, Ἱππολύτοιο φεροώνυμε Ἐστιεῦ ἥρως,
 Ἱππολύτῳ ἐλεῶν ῥήτορ' ὁμοιοπαθῆ.
Ἀλλος ὁ φοῖβος νῦν σὺ κεκλήσεαι, ἄλλος ὁ φύσας
 ἀντ' ἀνεγερσιβίου, παῖδ' ἀνεγερσίβιβλον.

Ἰω. Αὔρατος.

Översättning följer ...

J. Dorat.

Adrien TurnèbeZ Z) Adrien Turnèbe, 1512-1585, fransk klassisk filolog. Adriani Turnebi, Regii Philosophiæ professoris clarissimi Tumulus, A Doctis quibusdam viris, è Græco, Latino, & Gallico carmine excitatus,[24] Paris, 1565.

Εἰς τοὺς τοῦ σοφωτάτου καὶ εὐσεβεστάτου Ἁδριανοῦ Τορνήβου νεκρομάστιγας & Adversus doctiss. et piiss. viri Adriani Tornebi Necromastigas.

Språkval

Εἰς τοὺς τοῦ σοφωτάτου καὶ εὐσεβεστάτου Ἁδριανοῦ Τορνήβου νεκρομάστιγας

Οὐκ ἄρα μοῦνος ἔπαρχω πάθος νηλέστατον Ὀρφεὺς,
 Σῶμα διοσπασθεὶς χερσὶ Μιμαλλονίδων.
Χ' ἡ μὲν κρᾶτ' ἀνελοῦσ' ἡδ' ὠμοπλάτην τε καὶ ὦμον,
 Ἄλλη δ' ἄλλο σοφοῦ κῦρμα νεοσπαδέως,
Ὤχετ' ἄμουσον, ἄκοσμον ἐποργιάουσάτιν ὕμνον,
 Οἷον Ἀγάυη ἑὸν Πενθέα μελπομένη.
Νῦν ἄρα καὶ Τόρνηβος ὁ μουσέων ἱεροφάντης,
 Νῦν Ὀρφεὺς ἕτερος παντοδαπῆς σοφίης,
Ἄλλος Ἀριστοτέλης, ἄλλος δὲ Πλάτων τε, καὶ ἄλλος
 Εὐκλείδης, ἄλλος Κώϊος Ἱπποκράτης.
Ἄλλος Ὅμηρος ἐών τε, καὶ Ἡσίοδος, καὶ Ἄρατος,
 Ῥήτωρ, ποιητὴς, ἱστορικὸς, κριτικὸς.
Μοῦνος ἔχων ὅσα πάντες ἕκαστος ἑκάστοτ' ἔχουσι,
 Ἀθρόα, τῆς γλώσσης ἵστορες ἀμφοτέρης.
Τοῖος ἐὼν Τόρνηβος ὅμως, καὶ τόσσα βραβεύων,
 Τόσσα καμὼν βιβλίων, τόσσα διδαξάμενος,
Σῶμα μὲν οὐχ ὠς Θρῇξ, ψυχὴν δὲ θανὼν μελεϊστί
 Φεῦ δίχ' ἀπεσπάσθη χερσὶν ἀλιτροτάτῃς.
Χ' ὡ μὲν δυσσεβέων ἐς ὁμήγυριν, ὃς δ' ἀσέπτων
 πνεῦμ' ἐλκυστάζει τοῦ θεοσεπτοτάτου.
Ὀυδὲ καὶ ἐν θανάτῳ περ ἀπηνέες, οὐδ' ἐνὶ τύμβῳ
 Εἰῶσι ψυχἠν ἥσυχον ἠρεμέειν.
Ἀλλ' ὁ μὲν ἔνθεν, ὁδ' ἔνθεν ἀποδρύπτουσιν ἑλόντες,
 Ὥς περ ἕλωρ τι κύνες, χ' ἁρπαλέοι κόρακες.
Νῦν δ' ὔμμες μυσταὶ νέου Ὀρφέος, ὄρνυτε πάντες,
 Ὄρνυτε τόσσον ἅγος νῦν ὁσιωσόμενοι.
Νῦν ἄτε πρὶν Κάλαϊς Ζήτης τε κακὰς ἁρπυίας
 Τῆλ' ἀπορύκεθε μάντεος ἰσοθέου
Ἔῤῥετε φωνεῦντες, κακαὶ ὄρνϊς ἔῤῥετε πᾶσαι.
 Ἔῤῥετε τυμβορυχεῖς, ἔῤῥετε νεκροδρυφεῖς.
Ἧ γὰρ πολλὰ μάτην καὶ ἀτάσθαλα μαψίλακες ὥς
 Ὄρνιν ἐλαβραγορεῖτ'εἰς διὸς ὑψιπετῆ.
Ἡ δ' ἀπὸ γὴν προλιποῦσ' ἐς ἀγάννιφον ἵπτατ' ὄλυμπον
 Κλαγγηδὸν, φορέει δ' ἔμπυρα πατρι βέλη,
Εἰς κεφαλὰς ὑμέων κάκ' ἐλεγχεα, τοὔνεκ' ἔτλητε
 Ἄνδρ' ἐπὶ θιμωμεύειν ἔξοχα Χριστόφιλον.
Εἰ δὲ θανὼν Χριστοῦ τὸ ταπείνοφρον ἐζήλωσε,
 Σφοῖσιν ἐπὶ σκήψας κῆδος ἄπομπον ἄγειω,
Ποιήσαντο καὶ ἄλλοι ὁμῶς νέοι ἠδὲ παλαιοὶ,
 Ὧν γε κατεγνώστη οὔτις ἀλιτροσύνη.
Οὐ δύναται τὸ κακὸν δένδρον καλὰ καρποφορῆσαι,
 Οὐδὲ πονηρὸς ἀνὴρ ἔργα τελεῖν ἀγαθέ.
Τόσσα τε κὼν πανάριστα, μὴ αὐτὸς ἂν ᾖ πανάριστος;
 Πῶς κε πίθοιτ' ἄντις ψεῦδος ἀπιστότατον;
Εἴ γε κακὸς Τόρνηβος, πῆ, καὶ πότε, καὶ τί κακὸν δρῶν
 Ἠλέγχθη, τόσσου τέρμα βίου περάσας;
Εἰ δὲ καλῶς ἐβίω, πῶς οὐ θάνεν αὐτὸς ὁμοίως;
 Ζωῇ γὰρ θάνατος γίνεθ' ὁμοῤῥόθιος.
Σχέσθε μὲν οὖν νῦν σχέσθε κάκ' ὄρνεα γαστέρος ὄγχου
 Αἰσχροῦ ἐς ἀχράντους ἀκροβολιζομὲνου.
Εὐαγέως θάνεν ἄρτι, καὶ εὐαγέως ἐβίω πρὶν
 Τόρνηβος, καὶ νῦν εὐαγέεσσι μίγη,
Ὀρφεῖ, Μουσαίῳ τε, καὶ Ἡσιόδῳ, καὶ Ὁμήρῳ,
 Ἄλλοισίν τε σαφῶν τοῖς μετὰ τῶν μακάρων
Καὶ τάχα κεν μετὰ τοῖσιν ὑπ' Ἠλυσίης πλατάνοιο
 Μέμφεται ἧς ψυχῆς ὕβριν ἀεικελίην,
Αὐτὰρ ὅμοια παθὼν παραμύθίον οἱ ἅλις Ὀρφεύς,
 Τῶν γὰρ ὁμοιοτρόπων πότμος ὅμοιος ἔφυ.

Ἰω. Αὐράτον.

Adversus doctiss. et piiss. viri Adriani Tornebi necromastigas

Ergo non unus crudelia pertulit Orpheus
 Discerptus manibus membra Mimallonidum.
Haec caput, illa humerum rapiens scapulamque patentem,
 Altera de trunco Vate quod ira tulit.
Ibat inhumanum bacchans inamabile carmen,
 Quale suum lacerum Penthea mater ovans.
Nunc quoque TORNEBUS Musarum antistes, & alter
 Nunc Orpheus artis dexter in omne genus.
Alter Aristoteles, alterque Plato, alter & idem
 Euclides, alter Cous & Hippocrates,
Alter Homerus, & alter Aratusque, Hesiodusque,
 Orator, Vates, Historicus, Criticus.
Omnia solus habens, alii quae singula quíque,
 Quos penes est linguae jus utriusque, tenent.
Talis erat quamvis TORNEBUS, totque triumphans
 Nominibus, scribens tot simul, atque docens.
Non ut Thrax corpus membratim, a morte sed umbram
 Scinditur, ab facinus, sacrilegis manibus.
Ad nimium sanctos trahit hic, trahit ille profanos
 Ad coetus, animam dilaniatque piam.
Nec quamvis in morte feri, tumuloque sub ipso
 Tranquillis pacem Manibus esse sinunt.
Hinc sed hic, ille illinc alterna sorte, rapaces
 Seu corui praedam, diripiunt ve canes.
At vos o Mystae, quorum novus occidit Orpheus,
 Nunc ite, & tantum rite piate nefas.
Nunc veluti Calais Zetesque malas Harpyias
 A diis aequando vate fugate procul.
Ite malae volucres, dicentes, ite sub Orcum,
 Ite sepulchrales, ite cadavereae.
Nae vos multa Jovis contra sublime volantem
 Vaniloqui frustra deblaterastis avem.
Illa volat terras linquens nitidum aethera supra
 Cum clangore, gerítque ignea tela patri.
In vestrum caput, o mala secli opprobria, quando
 Vos ausi egregium carpere Christicolam.
Sin moriens humilem CHRISTI se praebuit instar,
 Justa jubens fieri non operosa sibi:
Fecerunt & idem multi veteresque novíque,
 Impietas quorum nullius acta rea est.
Ferre bonos fructus non est mala quòd queat arbor:
 Nec patrare bonum non bonus auctor opus.
Optima tot peperit vir scripta, nec optimus is sit?
 Fabula cui faciat tam manifesta fidem?
TORNEBUS malus est? ubi, quando, quod malefactum
 Deprensum vitae per spatium omne datae?
Sin recte vixit, cur non obiit quoque recte?
 Nam vitae concors exitus esse solet.
Parcite nunc foedae volucres, mala pondera ventris
 Impuri, in puros exonerare viros.
Mortuus est sancte, qui sancte exegerat aevum
 TORNEBUS, sanctis nunc quoque mixtus inest.
Orpheî, Musaeo comes, Hesiodoque, & Homero,
 Atque aliis doctis, qui loca laeta tenent.
Forfan & inter eos queritur sub tegmine denso
 Elysiae platani, quod tulit umbra nefas.
Sed perpessus idem satis est solaminis Orpheus,
 Nam mores, mortes sunt & utrique pares.

IO. AURATI.

Demetrios PepagomenosAA AA) Adrien Turnèbe, 1512-1585, fransk klassisk filolog. - Frédéric Jamot, Traicté de la goutte, contenant les causes & origine d’icelle, le moyen de s’en pouvoir preserver & la sçavoir guerir, estant acquise,[25] Paris, 1573. [54-1567]>

Εἰς Δημήτριον Πεγαγόμενον.

Εἰς Δημήτριον Πεγαγόμενον. Ιω. Αὐρατου·

Τῶν Ἀσκληπιαδῶν εὑρήματα πολλὰ καὶ ἐσθλὰ
 Νούσων ἀργαλέων παυέμεναι μόροπας,
Ἀλλὰ ποδαγρούντων ἔτ' ἀνιᾳτον κακὸν ἠεν,
 Ὀσσος δυσάλγιστον, τασσα δυσαλθές ἐόν.
Νῦν δὲ τοδ' ἀλθαίνων Δημήτριος ἐξεφαάνθη
 Τόλμημα τλήσας τῶν πανατολμοτάτών.
Τῷ καὶ Δωριζουσιν ἐπίκλησιν θεραπευτὴς
 Γουνοπαγοῦς ποδάγρας εὖρε Πεπαγόμενος,

Till Demetrius Pepagomenos

Översättning följer ...

Jean Dorat Ad Deum pro sanitate sibi restituta Io. Aurati poetae regij Graecolatini ode Latina & Graeca,[26], Paris, 1571.

Innehåller även den grekiska versionen Εἰς Θεὸν Ιω. Αὐρατοῦ ἐκ βαρυτάτης νόσου σεσωσνένου.

Ad Deum pro sanitate sibi restituta.

George BuchananAB AB) George Buchanan, 1506-1592, skotsk diktare och historieskrivare. Georgii Buchanani Scoti poetae eximij Franciscanus & fratres, Quibus accessere varia eiusdem & aliorum Poëmata quorum & titulos & nomina XVI. indicabit pagina. Eiusdem Psalmos seorsim non sine accessione excudit,[27] Basel, [1568]. [55-1568]

Εἰς καλλίμαχον ὑπὸ Κ. τοῦ Οὐθὲν-ὁ-βίος εἰς τὴν ῥωμαίων φωνὴν μετα νεχθέντα s. 170.

Εἰς καλλίμαχον ὑπὸ Κ. τοῦ Οὐθὲν-ὁ-βίος εἰς τὴν ῥωμαίων φωνὴν μετα νεχθέντα

Τίσκε τὸν ὑμνογράφων τὸν καλλίμκον μεγ' ἄριστον
 οὐ φύσει ὕμνων ἄξιον ἀντιτυχεῖν;
Οὔτις ἂν ὧδε μανείν ἐγὼ δὲ μάλιστα γε πάντων
 φημὶ τὸν ὑμνητὴν ἀξιοΰμνοτατον.
Ἀλλ' οὐχ εὑρετός ἄλλος ὁ καλλίμαχος κατὰ γαῖαν
 ὅστις ἄν ὑμνήσει ἄξια καλλιμάχου.
Κάρολε νῦν σε λαχὼν ὕμνων ἕθεν ἑρμηνευτὴν,
 ἄξιον ὑμνοπόλον δεύτερον αὖθις ἔχει.

Ιω. τοῦ αὐράτου.

Översättning följer ...

J. den gyllene.

Idem graece s. 172.

Idem graece

Ἴταλος ὤν πιναρὸς, χρυσοῦ τις ἐλπὶς ἀνώγει,
 Ἴκαρος ἐσθ' ἕτερος, καὶ φάεθων ἕτερος,
Ὠς φάεθων φλεχθῇ, ὡς ἴκαρος ὕδατα δύῃ
 κεκρύφθω μέσσοις ἡμιφλεγὴς ὕδασιν.

Samma på grekiska

Översättning följer ...

Idem Aliter ss. 172-173.

Idem aliter

Ἴταλε χρυσομανὲς χρυσοῖο κενέλπιδα βόσκαν
 ἄλλος ἔση φαέθων, ἴκαρος ἄλλος ἔση,
Ὠς φαέθων φλεχθῆς, ὡς ἴκαρος ὕδασι βαφθῇς,
 ἄξιος ἐσσὲ δύειν ἡμιφλεγὴς ἐς ὕδωρ.

τοῦ ΟὐΘῈΝ-Ὁ-ΒΊΟΣ

Samma på grekiska

Översättning följer ...

Karel UtenhoveAC AC) Karel Utenhove, 1536-1600, flamländsk filolog och diktare. Caroli Utenhovii F. patricii Gandauensis, XENIA seu ad illustrium aliquot Europae hominum nomina, Allusionum (intertextis alicubi Ioach. Bellaii eiusdem argumenti vertibus),[28] Basel, 1568. [59-1568]

Εἰς καλλίμαχον ὑπὸ Καρόλου τοῦ Οὐθὲν-ὁ-βίος s. 119 — Οὐθὲν-ὁ-βίος anspelar på Utenhoves namn i latinsk dräkt, Uten-ho-vius, och betyder Ett intet är livet.

Εἰς καλλίμαχον ὑπὸ Καρόλου τοῦ Οὐθὲν-ὁ-βίος

Τίσκε τὸν ὑμνογράφων τὸν καλλίμκον μεγ' ἄριστον
 οὐ φύσει ὕμνων ἄξιον ἀντιτυχεῖν;
Οὔτις ἂν ὧδε μανείν ἐγὼ δὲ μάλιστα γε πάντων
 φημὶ τὸν ὑμνητὴν ἀξιοΰμνοτατον.
Ἀλλ' οὐχ εὑρετός ἄλλος ὁ καλλίμαχος κατὰ γαῖαν
 ὅστις ἄν ὑμνήσει ἄξια καλλιμάχου.
Κάρολε νῦν σε λαχὼν ὕμνων ἕθεν ἑρμηνευτὴν,
 ἄξιον ὑμνοπόλον δεύτερον αἶα τρέφει.

Ιω. Αὐράτου.

Översättning följer ...

J. Dorat.

Antoine ValetAD AD) Antoine Valet, läkare samt elev och vän till Dorat. Antonii Valeti Oratio in scholis medicorum ante licentiatum habita. Qua medicinae antiquitas ex antiquissimo Poëtarum Homero obiter & allegorice describitur,[29] Paris, 1570. [67-1570][30]

Εἰς ἴατρον λαμπρότατον, ΠΈΤΡΟΝ ΛΑΦΙΛΑΊΟΝ, Ιο. Αὐράτου ἐπίγραμμαAE AE) Pierre Lafilé (Petrus Laphileus), fl. 1570, läkare och dekan vid medicinska fakulteten i Paris och en kännare av Hippokrates och Aristoteles, vilket utmärkte en god läkare vid den tiden. s. 22v.

Εἰς ἴατρον λαμπρότατον, ΠΈΤΡΟΝ ΛΑΦΙΛΑΊΟΝ, Ιο. Αὐράτου ἐπίγραμμα

Ἄξενος ἧν ποτε κόλπος ὁ ποντικὸς ἐξονομασθεὶς,
Εἶτα κατ' εὐφημισμὸν ἐς εὔξεινον μετεκλήθη.
Αὐτὰρ ἐναλλάγδην σὺ πάλαι κληθεὶς Ἀφιλαῖος,
Εὐφίλιος μοὶ ἔσῃ κατ' ἀλήθειαν μετακληθεὶς.
Ὡς πολλοίς τε φιλῶν, πολλοῖς τε φιλούμενος αὐτὸς
Εἵνεχα τῆς σοφίης τε, καὶ εἵνεχα τῆς ἀρετῆς σῆς
Παντοίης, πᾶσαν γὰρ ἔχει ἀρετὴν σοφὸς ἀνὴρ,
Ιἤτρος δὲ μάλιστα, φιλάνθρωπον μάλα πάντων
Τὴν σοφίην μελετῶν, σώζειν θνητῶν γένος ἀνδρῶν.
Ἤς σοφίης ἀρετῆς νέον ζηλήμονα τοῦτον,
Ὡς ἐμὸν ὄνθ' ὁμόπατριν, ἐμοῦ χάριν εἰ σὺ φιλήσσεις,
Οὔτ' ἄφιλός κ' Ἀφιλαῖος ἔοι ἐμοῦ, οὐτ' ἐγὼ αὐτοῦ.

Översättning följer ...

Rémi Belleau La Bergerie de R. Belleau, divisee en une premiere et seconde Journee[31], Paris, 1572. [73-1572]

In Remigii Bellaquei Buccolica s. 94 — länken går till Dorats Poëmatia,[32] Paris, 1586.

In eiusdem buccolica

Pastorum Musam Damonis et AlphesiboeiAF AF) Första raden i Vergilius åttonde eklog i Bucolica.
 Mirata in prato saepe juvenca suo est.
At quaecumque suo pastor canit Alphesiboeo
 Bellaqueus, mirans Gallia tota probat.

Om densammes herdedikter

Översättning följer ...

Simon BouquetAG AG) Simon Bouquet poet och översättare. Bref et sommaire recueil de ce qui a esté faict, & de l'ordre tenüe à la ioyeuse & triumphante entree de tres-puissant, tres-magnanime & tres-chrestien Prince Charles IX. de ce nom Roy de France, en sa bonne ville & cité de Paris, capitale de son Royaume, le Mardy sixiesme iour de Mars : Auec le couronnement de tres-haute, tres-illustre & tres-excellente Princesse Madame Elizabet d'Austriche son espouse, le Dimanche vingtcinquiesme. Et entree de ladicte Dame en icelle ville le ieudi XXIX. dudict mois de mars, M.D.LXXI.,[33] Paris, 1572. [74-1572]

Ὀύνομα ΒΟΥΚΑΊΟΥ τὸ πατρώνομον ἀνέρα δηλοῖ.

Οὔνομα ΒΟΥΚΑΊΟΥ τὸ πατρώνομον ἀνέρα δηλοῖ
 Τὸν κατὰ τοὺς ξυλόχους ἔμπονον ὑλοτόμον.
Καὶ σὺ ταμὼν ξύλα πολλὰ θεᾶν ἀνὰ νήριτον ἄλσος,
 Εὐθαλὲς ἔπλεξας τοῦτο τὸ φυλλάδιον.
Ἔνθ' ὑπὸ τοῖς σκεροῖσιν ἀνδόνες ἀκρεμόνεσσιν
 Μυρίαι ἡδυμελῆ εὐστμέουσιν ἔπη.
Ἄνθεμα τῷ βασιλῆι, Καὶ ἄνθεματῇ βασιλάσσῃ,
 Χρυσοῦ ἠδὲ λίθων παμπολυτιμότερον.
Σοὶ χάρεις μεγάλη μάλ' ὀφείλεται εἵνεκα τού γου
 Ὦ ΒΟΥΚΑῖΕ, δὶ οὖ τοῖος ἔπλεκτο πλόκος.
Ἄξιον ἐν χαρίτων καὶ μουσῶν ναῷ ἄγαλμα,
 Κεῖσθαι, ΒΟΥΚΑΊΟΥ σύμβολον ἀστθνόμου.

Ιω. Αὐρατὸς Ποιητὴς βασιλικὸς.

Översättning följer ...

J. Dorat kunglig poet.

Cicero - Denis LambinAH AH) Denis Lambin, ca 1520-1572, en av de mest lärda i sin tid. M. Tullii Ciceronis Opera omnia, quae exstant, Paris, 1573.[34] Denna upplaga innehåller Dorats grekiska översatt av Adrien Turnèbe i två versioner, vilka saknas i upplagan från 1566,[35] som används här. [81-1573]

Εἰς Κικερωνα τοῦ Λαμβίνου ἐπιπεφημισμένον Ἔῤῥικῳ Μεμμίῳ.

Εἰς Κικερωνα τοῦ Λαμβίνου ἐπιπεφημισμένον Ἔῤῥικῳ Μεμμίῳ

Λαμβῖνος Κικέρων ἄλλος, Κικέρωνα τὸν ἄλλον,
 Ἄλλῳ, Μέμμιέ, σοι τῷ Κικέρωνι τρίτῳ,
Ξύσσας, ῥινώσας, καὶ πρὸς κάθετον θάμ' ἐλέγξας,
 Πάντα τ' ἀκριβώσας πάντοθεν ἀκρονυχὶ,
Τηλίκον ἀμφί πόνῳ τόσσω χρόνον, (ὦ μέγα θαῦμα)
 Οὐκ ἔτος ἐξ ἔτερος πᾶν ἀναλωσάμενος.
Ἄξιος ἄξια δῶρα, μάλ' ἀξίω ἄνθεμα θῆκε,
 Τῷ σοφῷ ἀνδρὶ, σοφὸς, πανσοφίης ξόανον.
Πολλὰ καὶ ἄλλα πέλες μνημήϊα σοὶ γε παλαιὰ,
 Χάλκεα χρυσείοις μικτὰ, καὶ ἀργυρέοις·
Οὐδὲ φιλαρχαϊκῶν ὁ φιλαρχαϊκώτερος ἄλλος
 Οὐδ' ὁ φιλοβλων σεῦ φιλοβιβλότερος.
Δὴ γὰρ πλειστάκι πλεῖστα καὶ ἄλλοις βιβλί' ἔχρησας,
 Καὶ μάλα Λαμβίνω, τῶν σαφαμάρτυς ἐγώ.
Ὧν χάρις ἀντίχαρις τόδὲ σοι μνήμνϊον ἔστι,
 Ἄντ' ἐρανισθέντων ἀντερανιζόμενον·
Ἄλλ' οὐ τοίον ἄγαλμα παλαίφατον, οὔτε νόμισμα,
 Σεῖ' ἀποθήκη ἔχει πουλυνομισματικὴ,
Οἷον ὁ Λαμβῖνος νέον, (ἢ Λαμπῖνον ἂν ἔιπω)
 Λάμπρυνεν, τὸν ἰὸν πάντ' ἀποτριψάμενος.
Κτῆμα μὲν ἀμφοτέροις μέγα καὶ κλέος οὐνρανόμηκες,
 Χρῆμα δὲ τιμαλφὲς τοῖς Κικερωνοφίλοις.

Ιαν. Αὐρᾶτος ἐποίει.

Översättning följer ...

Jean Dorat gjorde detta.

André ThevetAI AI) André Thevet, 1516-1590, fransk upptäckts­resande och geograf. La cosmographie universelle d'André Thevet cosmographe du Roy. Illustrée de diverses figures des choses plus remarquables veuës par l'auteur, & incogneuës de noz Anciens & Modernes. Tome premier,[36] Paris, 1575. [105-1575]

Εἰς Ἀνδρέα Θεβήτου Κοσμογραφικά.

ΕἸΣ ἈΝΔΡΈΑ ΘΕΒΉΤΟΥ ΚΟΣΜΟΓΡΑΦΙΚΆ

Ἔπτης οὐ ἔδραμες, τετλάπλουν δρόμον οὐδὲ δίαυλον,
 Οὐδ' ἓν ἀνὰ στάδιον, ἀλλὰ τετραπλάσιον.
Οὐ ποσὶν, οὐδ' ἵπποις, πτερύγεσσι δὲ ἠὲ πεδίλοις
 Ἑρμου τετραπόροις ἶσα πρέχων ἀνέμοις.
Οὐδὲ δύ' ὠκυπετεῖς διὸς ἄγγελοι οὐρανομέτραι
 Ὧδε θοῶς κόσμου δείξαν ἐπομφάλιον.
Ὥς σὺ φίλ' ὦ Θεόβητε θεοῦ τινὸς ἡνιοχῆος
 Ὤσπερ ὁ Θεοσβίτης ἅρμασιον ἐμβεβαὼς,
Γῆς διαμετρήσας πάσης κύτος ἠδὲ θαλάσσης,
 Κόσμον ἅπαντα τὰτ' ἐν κόσμῳ ἀπεικόνισας.
Ἄνθ᾽ ὧν σὐ στέφανός σοι ὀφείλεται εἷς σμικρὸς, ἀλλὰ
 Κοσμικὸς οἷα δρομεὺς κόσμον ἔχε στέφανον.

Ιω. Αὐράτου πΠοιητοῦ βασιλικοῦ.

Översättning följer ...

J. Dorat kunglig poet.

PlautusAJ AJ) Titus Maccius Plautus, ca 254-ca 184 f.Kr., romersk komediförfattare. - Denis Lambin M. Accius Plautus ex fide, atque auctoritate complurium librorum manuscriptorum opera Dionys. Lambini Monstroliensis emendatus : ab eodemque commentarius explicatus. Nunc denuo plurimis, quae in praecedentibus editionibus irrepserant, mendis, repurgatus : multisque in locis in gratiam antiquariorum illustratus. Additi quoque sunt duo indices copiosissimi : prior, verborum, locutionum et sententiarum : posterior, eorum quae commentarriis D. Lambini continentur,[37], [Genève], 1595.

Εἰς τὸν Πλαῦτον Διονυσίου Λαμβίνου Ιω. Αὐρᾶτος ποιητὴς βασιλικός & Eiusdem versio — länkarna går till nyutgåvan, 1595.

Språkval

Εἰς τὸν Πλαῦτον Διονυσίου Λαμβίνου Ιω. Αὐρᾶτος ποιητὴς βασιλικός

Αὐσονίς προς ὀρχήστρης ὁ Πλαῦτος ἐκεῖνος
 Χείλεσιν οὗ Πειθὼ φθέγξατ' ἐφεζομένη,
Οὗ γλώσσῃ Μοῦσαι χάριτες ἐχρῶντο λαλοῦσαι
 Βαρβάρῳ εἰ φωνῃ χρὼντό κεν ἀμφοτέραι.
Ὦ, Κῶμος, καὶ Βάκχος, ἔρως τε, καλήτ' ἀφροδίτη
 Τέτταρ ἐδώρησαν, δῶρον ἔκαστος ἕον.
Κῶμος τὴν θυμέλην, Βάκχος στεφάνου ἀπὸ κισσοῦ
 Φίλτρον ἔρωτος, καλὴ τοὐπαφροδίτον Ἀφρώ.
Τόσσα δὲ δῶρα θεῶν ὁρόων ἑνίγ' ἀνδρὶ δοθέντα
 Ὁ χρόνος ὁ φθονερὸς, θῆγεν ὁδόντα λυγρὸν,
Ἔνσκηψεν δὲ βίβλοις στυγερόν δάκος, ἕλκεα πολλὰ,
 Ὥςτε λόγον τὸ καλὸν πᾶν ἀφυνιζέμεναι.
Αὐτὰρ ὁ Λαμβῖνος Διονύσιος ὡς ὁμόκλητον
 Τεκνίτην ἐλέων τὸν Διονυσιακὸν,
Ὥσπεν Ὀδυσσέα Παλλὰς ἀϊστωθέντα δύῃσι,
 Χρισάμενος θέτ' ἰδεῖν καλλίον' ἢ πρότερον.
Ἂψ δ' ἂρ ὁ πανδαμάτωρ ἄφατον χόλον ὁ Χρόνος αὐτὸν,
 Φεῦ; εἰς Λαμβῖνον στρέψε, καὶ ἄνδρ' ἄνελεν.
Ἀλλὰ θανών περ ὅμως, ὡς Τειρεσίας νεκρομάντης,
 Τὼς Λαμβῖνος ἔτι χρᾷ καὶ ἀπ' ἠλυσίων.

Eiusdem versio

Romani Plautus princepsque decusque Theatri,
 Dicta sedens Pitho cuius in ore loqui.
Cuius Musa Charisque forent sermonibus usae,
 Usus eis Latii si foret eloquii.
Quem Comus, Bacchusque, & Amor, formosa Venusque,
 Quatuor ornarunt munere quisque suo.
Comus dans thymelen, hederae de fronde coronam
 Bacchus, Amor veneres, deliciasque Venus.
Quae tot dona deum Tempus data dum videt uni
 Invidet: & dentem protinus exacuens,
Vulnera saeva libris tristis fera, multa Poetae
 Incutit: omnis ut huic iam periisset honos.
Sed pia Lambini Dionysi nomine iunctum
 Artificem miserans mens Dionysiacum,
Ut quondam aerumnis defomem Pallas Ulyssem
 Unxit, in antiquum restituitque decus:
Nec mora, cuncta domans Tempus convenerit in ipsum:
 Ah! Lambinum iram, tollit & ante diem.
Sed post fata tamen ceu Tiresias necromantes
 Vaticanatur adhuc hic quoque ab elysiis.

Giovanni Matteo ToscanoAK AK) Giovanni Matteo Toscano, fl.1570, elev och vän till Dorat. Peplus Italiae,[38] Paris, 1578. [130-1578]

Τοῦ αὐτοῦ εἰς Ι. Μ. Τοσκανὸν ἐπίγραμμα & Idem ab eodem Latine conversum.

Språkval

Τοῦ αὐτοῦ εἰς Ι. Μ. Τοσκανὸν ἐπίγραμμα

Τόσκαν' ὁμοπατρίων ὡς ἀναζωγρ τὰ θανόντων,
 Δαιδάλλεις πέπλῳ σφὰς ἐνὶ Παλλαδίῳ·
Τίπτε καὶ οὐκ αὐτὸν σὺ ὑφάσματι ταὐτῷ ἔνειραε
 Ἄξιον αὐτὁν ἔχειν τ' ἀκροκόρυμβα πέπλου;
Φειδωλὸς λήν τις ὁμῶς σὺ, καὶ ἄφθονος ἦσθα,
 Σοὶ φθονέων αἴνου, τοῖς δὲ χαριζόμενος.
Ναὶ μὰ σὲ Παλλὰς ἑῷ πολυδαιδάλῳ ᾗ χερὶ, τούτου
 Ἀντὶ πόνου, μένει ποικιλχειρογραφεῖν.

Idem ab eodem Latine conversum

Nomina qui revocas popularia rursus ab Orco,
 O TOSCANE, Peplo tradita Palladio:
Cur tu non intexis & huic tua nomina telae,
 Dignus eras primum cuius habere locum?
Scilicet es pariter parcusque & prodigus idem,
 Dans aliis laudes, invidus ipse tibi.
Fallor, an ipsa suo docto te pollice Pallas
 Pro tali intexet stamine Palladio?

Cicero - Simon DuboysAL AL) Du Bois, Siméon, 1536-1581, fransk humanist och advokat i Limoges. Simeonis Bosii Praetoris Lemovicensis Animadversiones in Epistolas M. T. Ciceronis ad T. Pomponium Atticum,[39] Limoges, 1580. [138-1580]

Ἀττικὸς ἀκταίας ἀπὸ Παλλάδος ἄστεος εὖρεν ....

Ἀττικὸς ἀκταίας ἀπὸ Παλλάδος ἄστεος εὖρεν
 Παλλαδίου κλειτὴν ἀνδρὸς ἐπωνυμίην.
Ῥωμαίων ὃν ἄριστος ἄριστον ἀφ' ἑλλάδος αἴης
 Φίλατο, καὶ φιλίης τέκμαρ ἐπιστόλια,
Ῥωμαΐδι γλώσσῃ μὲν ἐκεῖνα χυδήν τε γραφέντα,
 Αὐτὰρ ἔχοντα ὅσον γ' ἀττικόν ἐστι μέλι.
Τὸν κάματον δε σφῆκες βιβλοπαλαιόλεθροι.
 Γραμματικοὶ σφῆκες βιβλοπαλαιόλεθροι.
Νῦν δ' ἀπὸ τούς δε σοβῶν ὁ Βοΐσιος, ἐξεκάθηρε
 Στάζον ὑμεττείῳ νέκταρι συμβλάριον.

ΙΩΑΝΝΟΥ ΑΥΡΑΤΟΥ.

Översättning följer ...

Jean Dorat

Adam BlackwoodAM AM) Adam Blackwood, 1539–1613, skotsk författare och tillskyndare av Maria Stuart. Adversus Georgii Buchanani dialogum, de iure regni apud Scotos pro regibus apologia,[40] Poitiers, 1581. [146-1581]

Εἰς Βουκανανόν.

Εἰς Βουκανανόν

Βουκανανὸς μὲν ἀοιδὸς, ἀοιδοτατος πρὶν ἁπάντων,
 Μέσφ' ὅτε τὴν σφετέρην ησκε ἀοιδοηνην·
Νῦν δὲ νόμων ἱερῶν τέ καὶ ἀγνὼς ὢν ἀγοράιων
 Ὣς θάῤῥησεν ὅμος ἀμφὶ νομγραφίην.
Εὔνομος ὁ πρὶν ἐὼν ἀνόμων ἀνομώτατος εὐθύς
 Ἐξεφάνη, βασιλεῖς εἰς ἀνομησάμενος.
Οὓς καὶ διομενεῖς καὶ διοτρεφεῖς περ Ὁμήρου
 Φάντος, φᾶν' αὐτὸς τλῆσε βροτειογενεῖς.

Ἰωάννης Αὔρατος ποιήτης Βασιλικός

Översättning följer ...

Jean Dorat kunglig poet

JustinusAN AN) Marcus Junianus Justinus, fl. 200, romersk historiker. - Jacques BongarsAO AO) Jacques Bongars, 1554-1612, fransk diplomat, historiker och filolog. Trogi Pompeii Historiarum Philippicarum epitoma : ex manuscriptis codicibus emendatior; & prologis auctior,[41] Paris, 1581. [147-1581]

Språkval

Εἰς Τρογὸν καὶ Ἰουστῖνον

Τρωγὸν γῆρας ἔτρωγεν, Ἰουστῖνος δ' ἐλεήσας
 Ἡμίτρωκτον ἀνὰ ζώγρεεν, ὡς τὸν ὅλον.
Γῆρας δὲ φθονέον τῷ ζωγρήσαντι, καὶ αὐτὸν
 Τρώξεν Ἰουστῖνον βιβλοφάγῳ μανίη.
Ἀλλὰ σὺ νῦν Βογγάρσι' ἅμ' ἀμφοτέροις ἐλεαίρων,
 Ὣς Πέλοπ' ὠμολιπῆ Ζεὺς ἔθεσ' ἀρτεμέας.

Expressi versus Aurati

Trogum truncarat senium, miseratus at illum
 Iustinus, solido corpore restituit.
Sed qui restituit, senium dum rursus & ipsi
 Invidet, hunc carpsit bile papyrivora.
At tu nunc, Bongarsi, ambos miseratus, utrumque
 Restituis: truncum Iuppiter ut Pelopem.

Avenir Tchemerzine Bibliographie d'éditions originales et rares d'auteurs français des 15e, 16e, 17e et 18e siècles : contenant environ 6.000 fac-similés de titres et de gravures, Paris, 1927-1933, s. 16. [164-1584]

Språkval

Εἰς Ἑρμῆν

Ἰωάνης Αὐρᾶτος ποιητὴς ἀμφίγλωσσος
 Ἄτλας οὐρανόφορος ἐγείσατο πλειάδα μαιᾶν
...

























In Mercurium

Atlas coeliferens generauit Pliada Maiam;
 Illa sed e coelo traxit amata Iovem.
Iuppiter umbroso Nymphae concumbit in antro;
 Obsequio noctis furta tegente Iovis.
Saepius hoc faciente Deo, Deus inde creatur
 Mercurius, Superum qui decus unus erat.
Quoque die tener est, sed callidus editus infans,
 Aversa Phoebi sustulit ille boves.
Hoc mensis sacer hic, matris de nomine Maiae
 Dictus, qui colitur fronde Typographica.
Et merito: patiens nam vir fuit ille laboris
 Atlas astrorum conscius, astra ferens.
Astris inventis mare nota per astra secari
 Coepit, & hinc cum Diis orta Sophia cubans.
Plias enim nandi nomen tenet, ipsaque Maia
 Est studium, & sapiens nascitur inde Deus.
Ille Deus sapiens genius Iove, dictus & olim_
 Hermes, artis qui repperit esse genus.
Inde Deum furem dixere, Deumque dolosum:
 Artifices, fures: tunc dolus arsque fuit.
Hic nuper natus, furatus Apollinis astu
 Dicitur esse bones: fata fuere boves:
Quae Deus obliquis cum cantibus obsscuraret;
 Scripta boum coriis, terora dicta boum.
Mercurius rapit has, Phoebaea aenigmata solvens,
 Qui docet amortis haec aperire dolis.
Nunc docti Divo, doctis qui praesidet unus,
 Dant flores, ars ut floreat usque sua.

Io. Auratus Poëta Regius Graecus et Latinus

PythagorasAP AP) Pythagoras, ca 470 - efter 570 f.Kr., grekisk filosof och matematiker. - Theodorus MarciliusAQ AQ) Theodorus Marcilius, 1548-1617, filolog och professor vid Collège de France. Aurea Pythagoreorum Carmina,[42] Paris, 1585. [182-1585]

Εἰς Θεοδωρον Μαρκιλιον & In Theod. Marcilium.

Språkval

Εἰς Θεοδωρον Μαρκιλιον

Χρυσέα χαλκείων μεταμειψάμενός ποτε Γλαῦκος,
 Πᾶσι παρεῖχε γέλων τῆς ἄγαν ἀφροσύνης.
Χαλκέα Χρυσείων μετααμεψάμενος πάλι καὶ παῖς
 Τυδέος, εἶχε κλέος κερδοσύνης μεγάλης.
Χρυσέα δὲ χρυσέων μετααμεψάμενος νέον ἱεροῦ
 Τἄπη Πυθαγόρᾳ μυστικὰ Μαρκίλιος,
Αἰνεῖται μετὰ Πυθαγόρᾳ, μετὰ Μαρκλίου δὲ
 Πυθαγόρας, κλέος ὥστ' ἀμφοτέροισιν ἴσον.

Ιω. Αὐράτος.

In Theod. Marcilium

Aurea quod Glaucus quondam mutaverit aereis.
 Ridetur nimia simplicitate sua.
Aerea Tydides quod permutaverit aureis,
 Laudatur magna callidate sua.
Aurea Pythagorae sed qui mutavit in aurea,
 Gemmisque ornavit carmina Marcilius,
Laudatur cum Pythagora, cum Marcilioque.
 Pythagoras, ut laus par sit utrique pari.

I. Auratus.

Stefano TucciAR AR) Stefano Tucci, 1540-1597, jesuit, dramatiker och professor i teologi. Oratio in exequiis Gregorii XIII pont. max. a Stephano Tuccio, habita in Vaticano XV Kal. Maii MDLXXXV,[43] Paris, 1585. [185-1585]

Pontus de TyardAS AS) Pontus de Tyard, 1521-1605, fransk präst, poet och författare. Homilies, ou Discours sur l’oraison dominicale, escritte au 6. de S. Matthieu, & II. De S. Luc. Par Pontus de Tyard, evesque de Challon,[44] Paris, 1585. [186-1585]

Εἰς ὁμμιλίας Κυριακῆς εὐχῆς Πόντου Θυάρδου ἐπισκόπου Καβιλλονέος.

Εἰς ὁμμιλίας Κυριακῆς εὐχῆς Πόντου Θυάρδου ἐπισκόπου Καβιλλονέος

Εὐχὴν κυριακὴν, εὐχῶν ἥ κυρίη ἀλλων,
 Οὐ σὺ ἄνευ γε θεοῦ, Πόντε Θυάρδε, γράφεις.
Ὄσσα θεὸς γὰρ ἅπασι διδὰγματα δῶ κε βροτοῖσι,
 Χριστοῦ κυριακῆς ἐστὶ διδασκαλίης.
Αὐτὸς ὁ πρῶτος ἐὼν γὰρ ποιμὲν, ποιμένας ἄλλους
 Εἰς σφετέρων ὀΐων πέμψεν ἐπισκοπίην.

Ι. Αὐρᾶτος ποιητὴς Βασιλικός.

Översättning följer ...

J. Dorat kunglig poet.

Claude BinetAT AT) Claude Binet, ?-1600, advokat och poet, men även Pierre de Ronsards förste levnads­tecknare. Discours de la vie de Pierre de Ronsard, Gentil-homme Vandomois, Prince des Poëtes François, avec une eclogue representee en ses obseques, par Claude Binet. Plus les vers composez par ledict Ronsard peu avant sa mort : ensemble son Tombeau ...[45] Paris, 1586. [188-1586]

Εἰς Πέτρον Ρώνσαρδον Επικήδιον s. 51.

Εἰς Πέτρον Ρώνσαρδον Επικήδιον

Ὄφρα μὲν ἐν ζωοῖσιν ἔην Πέτροσ ὁ Ῥώνσαρδος,
 Τόφρα δ' Ο ΤΕΡΠΑΝΔΡΟΣ ΣΟΣ ἔτι καὐτὸς ἔην.
Νῦν δ' ἐπεὶ ὁ Ῥώνσαρδος, ὃς ἄνδρας ἔτερπεν ἀοιδαῖς,
 Κάτθανε, Τέρπανδρος καὐτὸς ὁ σῶς ἔθανε·
Καὶ μόνος οὐ Τέρπανδρος, ;ο Πίνδαρος ἔκθανεν αὐτὸς,
 Τῆς γὰρ Πινδαρικῆς ὄρχαμος ἦε λύρης.
Ἔκθανεν Αἴρχηιλος, Σοφοκλῆς τε, καὶ αὐτὸς Ὅμηρος
 Κεῖνος ἀειδόντων μοῦνος ἀοιδότατος.
Τοῖδε μὴν Ἑλλήνεοσι, καὶ ἄλλοι πολλοὶ ὄλοντο,
 Καὐτὸς ἐρωτογράφων ἄλλος ὁ Καλλίμαχος.
Ῥωμαίων δ' ὁ Μάρων ἡρώων ἔργα γεραίρων
 Ὤλετο, καὶ Λατίης Φλάκκος ἄναξ χέλυος.
Ἀλλὰ τί μακρὰ λέγων πολὺ πλείονας ἐξαριθμήσω,
 Οἳ σὺν Ῥωνσρδῳ θνησκομὲνῳ ἔθανονς
Σύνθανε Ῥωνσάρδῳ προπὰν Ἰταλικῆς μέλι μούσης,
 Καὶ τὸ μέλι γλώσσης Κελτίδος ὅσσον ἔην.
Ψεύδομεν, οὐκ ἔθανεν τῆς ἀρχαϊκῆς τε νέης τε
 Πᾶν τὸ μέλι γλώσσης, ἀλλὰ καὶ ἔστιν ἔτι.
Τῶν γὰρ Ῥωνσάρδου πρὶν ὅσοι γεύσαντο μελισσῶν,
 Ὧν ἀπὸ τῶν σίμβλων ἔῤῥεεν ἡδὺ μέλι·
Πολλοὶ πολλὰ μέλη μέλιτος γλυκερώτερα καὐτοὶ
 ᾞδον Ῥωνσάρδῳ ταῦτ' ἐπιτυμβίδια.
Οὐ μόνον ὡς θανεόντι τὸ μνημόσυνον πολύτιμον,
 Ἀλλ' ὅτι Ῥώνσαρδοι πλείονές εἰσιν ἔτι.
Νῦν δὲ θανὼν σὺ μάκαρ, μοῦσ' ὃν θανεόντα μακαιρεῖ
 Τόσσων, εἰσὶν ὅσσι Κελτίδι μουσοπόλοι.

Ιωάννης Αὔρατος Ποιητὴς Βασιλικός.

Översättning följer ...

J. Dorat kunglig poet.

Pontus de Tyard III. Livres d'Homilies de M. Pontus de Tyard, Seigneur de Bissy, Evesque de Challon,[46] Paris, 1586. [198-1586]>

Ἀναγραμμα τικός. Σταὺρος σὺ ἀρτός s. 137 — länken går till Dorats Poëmatia,[47] Paris, 1586.

Ἀναγραμμα τικός

Σταὺρος σὺ ἀρτός

Εἰς μῆκος τόσον ὅσσον ἐς εὖρος σταῦρε μετρηθεὶς
 Διχταδίην σφαίρης τὴν διάμετρον ἔχων.
Σχήματι τοιούτῳ μετρήσας κόσμον ἅπαντα
 Κοσμοκράτην δηλῶν Χριστὸν ἄνακτα μόνον
Ὅς σοι πάσσαλόφιν τῶν δυσεβέων διὰ χειρῶν
 Ἐμπήχθη θνητοὺς ῥυσσάμενος θανάτου·
Σῆμα σὺ Χριστιανοῖσιν ἀληθέσσιν ἐσσὶ ἀληθὲς
 Εὐσεβέων ἔλασον τὴν κακοδαιμονιὴν.
Μὴ τῶν υἱῶν ἀρτὸν ἔδωσι κυνὲς πανάναγνοι
 Ἀρτὸν γ' Ἀγγελικὸν ὅς σοὶ ὀνεκρεμάθη·
Οὔνομ᾽ ὅθεν σὺ λάχες στοιχείων ἀντιτραπέντων
 Ἀρτὸς σὺ τρεφθὴρ τῶν σὲο παιδαρίων·

Översättning följer ...

AristofanesAU AU) Aristofanes, 445-385, grekisk komediförfattare från Aten. - Florent ChrestienAV AV) Florent Chrestien, 1540-1596, författare. Q. Septimii Florentis Christiani in Aristophanis Irenam vel Pacem Commentaria Glossemata,[48] Paris, 1589. [207-1589]

Εἰς τὴν Ἁριστοφανικὴν εἰρήνην μεταφράστεισαν Ῥωμαϊστὶ ὑπὸ Φλ. Χριστιανοῦ.

Εἰς τὴν Ἁριστοφανικὴν εἰρήνην μεταφράστεισαν Ῥωμαϊστὶ ὑπὸ Φλ. Χριστιανοῦ

Εἰρήνην δεῖ Χριστιανοῖς μεμενῆσθαι ἄπασιν,
 εἰμὶ γὰρ Εἰρήνη κ' αὐτὸς Χριστὸς ἔφη.
Εἰρήνην δὲ καὶ αὐτὸς ὁκωμικὸς ἐθνικὸς αἰνεῖ,
 παίζων ἐν σπουδῆ, καὶ χαριεντο­λογῶν.
Νῦν δ' ἂρα Χριστιανὸς σὺ τό τ' οὔνπμα καὶ πλέον ἔργα
 ἔκφρασας Εἰρήνην τὴν παρ' Ἀριστοφάνει.
Γρόσκαιρον τὸ πόνημα Τρυγαῖος ὁ ἀμπελόεργος,
 Κανθάρῳ ἱππηδὸν ἐξεπόνησ' ἐπιβάς.
Ἔξ ἄντρου γὰρ, ἐν ᾧ μὶν ὁ Κλείων ἐγκατέκλεισεν,
 ἤγαγεν ἀγροίκοις σὺν στυγεοShy;πτολέμοις.
Ὦ χάριεν ποίημα, καὶ οὐκ ἀπροσδιόνυσον
 ἐν παρεόντι χρόνῳ τῷ πολεμω­θορύβῳ.
Ἄξιον ὦ δῶρον σοῦ Θουανὲ τοῦ φιλο­μούσου,
 τοῦ τε φιλειρήνου· μοῦσα γὰρ ἀπτόλεμος.
Ἠδέ δίκη γε μάλιστα φιλειρήνη, λάτρις ἧς σὺ
 εἰν ἀγορῇ παύεις τὰς ἀδίκοις ἔριδας.
Θουανοῦ οὐ χείρων πατέρος σφοῦ Χριστοφόροιο
 τοῦ τῶν ἀρχιδικῶν ἀρχιδικαιοτάτου.

Ιωαν. Αὔρατος.

Översättning följer ...

Jean Dorat.

Jean Dorat Poëmatia,[49] Paris, 1586.

Παιάν ἦ ὕμνος ἐπινίκιος.